Fusing – odkryj tajemnice 艂膮czenia szk艂a 馃敯

Fusing – odkryj tajemnice 艂膮czenia szk艂a 馃敯

Fusing to bardzo stara technika wykorzystywana w obr贸bce szk艂a. W ten spos贸b powstaje nie tylko szklana bi偶uteria, ale i ozdobne naczynia, czy dekoracje wn臋trz. Pozwala ona na tr贸jwymiarow膮 zabaw臋 kolorem i form膮 szk艂a bez konieczno艣ci jego dmuchania, czy wykorzystywania form odlewniczych. Technika fusingu wpasowuje si臋 zar贸wno w styl modernistyczny, jak i retro. Prace ni膮 wykonane mog膮 przypomina膰 witra偶e gotyckich ko艣cio艂贸w i impresjonistyczne dzie艂a, lecz cz臋sto s膮 to dzie艂a kompletnie unikatowe.

Fusing – co to w艂a艣ciwie jest?

Fusing to technologia obr贸bki cieplnej, kt贸ra polega na 艂膮czeniu r贸偶nych warstw kompatybilnego szk艂a w piecu hutniczym. Temperatura tego procesu zwykle waha si臋 mi臋dzy 700 鈩 a 820 鈩. W ni偶szych temperaturach osi膮ga si臋 efekt przypominaj膮cy sklejanie szk艂a, a w wy偶szych szk艂o stapia si臋 tak, 偶e oddzielne kawa艂ki tworz膮 sp贸jn膮, jednorodn膮 ca艂o艣膰.

Co oznacza kompatybilno艣膰 szk艂a w fusingu?

Aby fuzja dw贸ch kawa艂k贸w szk艂a przebieg艂a pomy艣lnie, konieczna jest ich kompatybilno艣膰. Jedn膮 z podstawowych cech oceny kompatybilno艣ci jest wsp贸艂czynnik rozszerzalno艣ci (COE), kt贸ry okre艣la procentowy wzrost d艂ugo艣ci, przy podwy偶szeniu temperatury o 1 stopie艅. Nie jest to jednak w 100% wymierna metoda oceny kompatybilno艣ci. Aby mie膰 pewno艣膰, zawsze mo偶emy kupowa膰 wszystkie swoje surowce u jednego producenta, kt贸ry najcz臋艣ciej okre艣la COE swoich produkt贸w.

Opr贸cz wykorzystania wsp贸艂czynnika rozszerzalno艣ci mo偶emy samodzielnie przeprowadzi膰 test kompatybilno艣ci w fusingu. Pierwsz膮 metod臋 nazywamy pr贸b膮 stresometrow膮. Polega ona na wyci臋ciu 20-centymetrowego paska bazowego szk艂a o szeroko艣ci 2 cm. Na jego powierzchni臋 nak艂adamy pr贸bki kolorowych szkie艂, kt贸re chcemy po艂膮czy膰 ze szk艂em bazowym. Nast臋pnie, je偶eli po wypaleniu tego w 820 鈩 przez 15 minut i odpr臋偶eniu w 510 鈩 nie wida膰 t臋czowej otoczki mo偶emy uzna膰 materia艂y za kompatybilne ze sob膮.

Drug膮 metod膮 jest test paskowy. Aby go przeprowadzi膰, potrzebujesz kolorowych pask贸w szk艂a o wymiarach 30 脳 2,5 cm, kt贸re na艂o偶ysz na siebie i wypalisz. Po wyci膮gni臋ciu z pieca nale偶y je och艂odzi膰 i dok艂adnie obejrze膰. Je偶eli kt贸rykolwiek z pask贸w wygnie si臋 powy偶ej 3,2 mm, oznacza to, 偶e ten rodzaj szk艂a nie by艂 kompatybilny z reszt膮 materia艂u.

Ci臋cie szk艂a na fragmenty

Materia艂y do fusingu

Jak wspomnia艂am wy偶ej, potrzebujemy odpowiednio dopasowanego szk艂a jako podstawowego surowca. Tafle szklane mog膮 by膰 kolorowe i bezbarwne. Co wi臋cej, cz臋sto stosowane s膮 dodatki takie jak r贸偶ne rodzaje szkliwa, pudry, farby, minera艂y i zwi膮zki metali. Dodatkowo do tworzenia bi偶uterii przydadz膮 si臋 p贸艂fabrykaty metalowe, 艂a艅cuszki, sznurki czy rzemienie.

Poza surowcami podstaw膮 pracowni fusingowej jest specjalny piec. Sprz臋t ten sterowany jest elektronicznie, dzi臋ki czemu temperatura wypalania jest stale monitorowana. Dodatkowo automatyczne sterowanie piecem umo偶liwia dok艂adne sterowanie temperatur膮 podczas sch艂adzania. Takie piece wykorzystywa膰 mo偶na zar贸wno w tworzeniu na skal臋 przemys艂ow膮, jak i w produkcji indywidualnej.

Technika fusingu

Wi臋kszo艣膰 wsp贸艂czesnych metod polega na u艂o偶eniu stos贸w szk艂a lub nak艂adania na siebie cienkich szklanych tafli. U艂o偶enie surowca jest dowolne, mo偶na wykorzysta膰 bezbarwne szk艂o, jak i tworzy膰 ca艂e obrazy z u偶yciem kolorowych szkie艂. Nast臋pnie wypalany jest w piecu pocz膮tkowo z u偶yciem wysokiej temperatury i p贸藕niej z ni偶sz膮, stabiln膮 temperatur膮. Wypalanie trwa tak d艂ugo, a偶 pojedyncze tafle nie stopi膮 si臋 w zgran膮 ca艂o艣膰. Im d艂u偶ej materia艂 b臋dzie utrzymywany w maksymalnej temperaturze, tym dok艂adniej stopi si臋 szk艂o. Nast臋pnie stopniowo och艂adza si臋 szk艂o w zakresach temperatur niezb臋dnych do wy偶arzania. Dzi臋ki temu zapobiega si臋 p臋kaniu i nier贸wnomiernemu ch艂odzeniu oraz otrzymuje si臋 mocny i trwa艂y produkt.

Zakres temperatur ch艂odzenia i wypalania nie jest okre艣lony sztywnymi regu艂ami. Parametry te w du偶ej mierze zale偶膮 od rodzaju pieca, wielko艣ci pracy, ilo艣ci tafli szk艂a, kt贸ra musi si臋 z艂膮czy膰. Wp艂yw na wypalanie mo偶e si臋 r贸偶ni膰 w zale偶no艣ci od pozornie nieistotnej rzeczy takiej jak marka szk艂a.

Historia fusingu

Pochodzenie tej techniki 艂膮czenia szk艂a nie zosta艂o dok艂adnie okre艣lone. Z ca艂膮 pewno艣ci膮 istniej膮 dowody archeologiczne 艣wiadcz膮ce o tworzeniu szk艂a metod膮 fusingu w Egipcie ju偶 2 tysi膮ce lat przed nasz膮 er膮. Specjali艣ci nie chc膮 uzna膰 tych znalezisk za dow贸d na pierwotne wykorzystanie tej technologii, gdy偶 istnieje wiele przes艂anek po艣wiadczaj膮cych, 偶e staro偶ytni Rzymianie byli znacznie lepszymi hutnikami.

Topienie i 艂膮czenie ze sob膮 szklanych element贸w by艂o niezwykle popularn膮 technik膮 przez oko艂o 2 tysi膮ce lat. Staro偶ytny fusing zosta艂 w du偶ej mierze zast膮piony technikami dmuchania szk艂a, z uwagi na wi臋ksz膮 wydajno艣膰 i u偶yteczno艣膰 produkcji. Fusing wr贸ci艂 do 艂ask dopiero w na pocz膮tku XX wieku, szczeg贸lnie w latach 60. Dzi艣 technika ta zyskuje popularno艣膰 zar贸wno w艣r贸d profesjonalnych artyst贸w, jak i w艣r贸d hobbyst贸w.

Szklane kafelki fusing

Fusing w wersji domowej

Wielu entuzjast贸w obr贸bki szk艂a nie sta膰 na drogi piec hutniczy, a cz臋sto te偶 nie maj膮 wystarczaj膮co miejsca, je偶eli nie posiadaj膮 w艂asnej pracowni. Alternatyw膮 dla takich os贸b jest zakup urz膮dzenia HotPot. Kosztuje ono mniej ni偶 200 z艂 i mo偶na go u偶ywa膰 w warunkach domowych. Pozwala te偶 na przetestowanie naszej mi艂o艣ci do fusingu przed podj臋ciem powa偶nej decyzji finansowej. Piecyk sk艂ada si臋 z p艂askiej, okr膮g艂ej podstawki i walcowatej pokrywy z otworem na szczycie. Urz膮dzenie to podgrzewa si臋 w kuchence mikrofalowej. Producenci HotPot贸w zalecaj膮, aby mikrofala przeznaczona by艂a wy艂膮cznie do wypalania bi偶uterii, oraz 偶eby by艂 to prosty model. Mo偶na wi臋c zakupi膰 u偶ywany sprz臋t na olx, czy allegro za kilkadziesi膮t z艂otych.

Aby wypala膰 i stapia膰 szk艂o w HotPocie potrzebujemy mikrofal贸wki, szk艂a, oraz papieru ceramicznego. Na talerz mikrofali k艂adziemy spodni膮 cz臋艣膰 piecyka wy艂o偶on膮 papierem ceramicznym. Dopiero na tym papierze uk艂adamy nasz膮 szklan膮 kompozycj臋 i zakrywamy ca艂o艣膰 pokryw膮. Ustawiamy mikrofal臋 w zale偶no艣ci od rodzaju sprz臋tu, grubo艣ci i rodzaju szk艂a oraz po偶膮danego efektu. Pocz膮tkowo mog膮 nast膮pi膰 trudno艣ci z odpowiednim ustawieniem parametr贸w mikrofali, jednak偶e po kilku pr贸bach dochodzi si臋 do wprawy. O stopieniu szk艂a informuje nas pomara艅czowe 艣wiat艂o widoczne przez otw贸r w pokrywie. Wtedy nale偶y zatrzyma膰 mikrofal臋 i przez uchylone wieko HotPota podejrze膰, czy efekt jest satysfakcjonuj膮cy.

Najwa偶niejsze, by pami臋ta膰 o tym, 偶e urz膮dzenie bardzo mocno nagrzewa si臋 w mikrofali, wi臋c zar贸wno podczas podgl膮dania naszego dzie艂a, jak i wyci膮gania HotPota nale偶y pami臋ta膰 o zabezpieczeniu d艂oni i powierzchni, na kt贸rej go postawimy. Gdy uzyskamy satysfakcjonuj膮cy efekt, wyci膮gamy zamkni臋te urz膮dzenie i pozostawiamy je do wystygni臋cia.

Do najwi臋kszych minus贸w tego urz膮dzenia nale偶y brak kontroli nad temperatur膮 podczas wypalania oraz jego niewielkie rozmiary. Z uwagi na wielko艣膰, HotPot nadaje si臋 wy艂膮cznie do tworzenia ma艂ych przedmiot贸w. Wydaje si臋 jednak niemal idealnym rozwi膮zaniem dla os贸b, kt贸re chc膮 rozpocz膮膰 przygod臋 z fusingiem i tworzeniem szklanej bi偶uterii.

Odkrywaj 艣wiat bi偶uterii i r臋kodzie艂a z manzuko.com

Najmniej artystyczna dusza ca艂ej rodziny z zami艂owaniem do nauki wszystkiego, co bardziej lub mniej potrzebne. Chaotyczna, g艂o艣na i niezaprzeczalnie gadatliwa. Uwielbia czyta膰 ksi膮偶ki, gra膰 w plansz贸wki i rozmawia膰 z lud藕mi, nie pogardzi te偶 okazyjnym 鈥瀝z膮dzeniem si臋". Obecnie studiuje medycyn臋 z nadziej膮 na zostanie neonatologiem. Pasj臋 do gotowania 艂膮czy z mi艂o艣ci膮 do dbania o bliskich. W niemal ka偶dej chwili 偶ycia ma przy sobie kubek lub butelk臋 z dowolnym rodzajem herbaty.

Leave a reply

Tw贸j adres email nie zostanie opublikowany. Pola, kt贸rych wype艂nienie jest wymagane, s膮 oznaczone symbolem *

Show Buttons
Hide Buttons